www.MOJEHOBBY.org

Jeśli chcesz otrzymywać najświeższe informacje dotyczące strony wpisz swojego maila:


  

Papuga Królewska (Szkarłatka)


Szkarłatka królewska (Alisterus scapularis), częściej nazywana papugą królewską, to duża, pięknie ubarwiona papuga pochodząca z Australii. Doskonale sprawdza się w hodowlach w warunkach europejskich, jest łatwa do oswojenia, szybko przywiązuje się do opiekuna. Wymaga obszernej woliery. Szkarłatki królewskie zamieszkują w Australii wschodnie i południowo-wschodnie wybrzeże północnego Queenslandu aż do południowej Wiktorii. Spotkać je można w wilgotnych, gęsto zarośniętych lasach, także eukaliptusowych, w parkach narodowych, a także w pobliżu ferm, gdzie łatwo jest o pożywienie. Czasami widywane są tez w dużych miastach. Żyją w niewielkich grupkach z innymi gatunkami papug (np. rozellami). Szkarłatka królewska to papuga dorastająca do ok. 43 cm długości (wliczając długi ogon). U tego gatunku bardzo wyraźny jest dymorfizm płciowy. Samce posiadają jaskrawo czerwone upierzenie głowy, piersi i spodu ciała, zielone skrzydła oraz ogon. Dziób jest pomarańczowo-czarny, obwódka oczna - żółta. Samice posiadają zielone głowy i piersi, czarne dzioby i jaśniejszą, bladożółtą otoczkę wokół oka. Młode, niedojrzałe osobniki ubarwieniem przypominają dorosłe samice. Znany jest jeden podgatunek szkarłatki królewskiej nie różniący się ubarwieniem, ale nieco mniejszy niż gatunek nominatywny. Szkarłatka królewska w hodowli nie sprawia większych problemów – potrafi się świetnie przystosować do warunków klimatycznych panujących w naszym kraju, szybko się oswaja, lubi towarzystwo swojego opiekuna. Wymaga jednak dużej, przestronnej woliery, w której będzie mogła swobodnie latać. Woliera powinna być częściowo zadaszona i niezbyt gęsto obsadzona roślinnością (aby nie odbierać ptakowi przestrzeni do latania). Papugę karmi się nasionami słonecznika, owsem, kukurydzą, pszenicą, włośnicą ber, orzechami ziemnymi, zieleniną, owocami (np. startym jabłkiem, zmiażdżonym bananem itp.), warzywami (zwłaszcza marchwią), dodatkiem mogą być biszkopty czy keks. W czasie lęgu ptakom należy podawać także mieszankę jajeczną, rozdrobnione sucharki, biszkopty, skiełkowane nasiona chwastów, kukurydzy itp. Rozmnażanie tego gatunku w warunkach hodowlanych nie należy do najłatwiejszych i udaje się nielicznym. Gody szkarłatem królewskich są jednak zjawiskiem niezwykle efektownym i warto choć raz do nich doprowadzić. Zainteresowany samicą dojrzały samiec (ponad 3-letni) rozpościera pióra na głowie i wykonuje serie skłonów, trzepocze piórami, wydaje skrzeczące odgłosy, a jego źrenice zwężają się. Para raczej nie skorzysta ze skrzynek gniazdowych i będzie potrzebowała dziupli w pniu drzewa. Dziupli powinno być więcej, niż jedna, aby ptaki miały w czym wybierać. Dziuple powinny mieć otwory wejściowe o średnicy ok. 10 cm. Samiec karmi gniazdująca samicę. Po udanym zbliżeniu samica znosi 4-5 białych jaj i wysiaduje je przez około 3 tygodnie. Wychowanie młodych nie jest łatwe, pisklęta czasami padają bez wyraźnej przyczyny. Gniazdo opuszczają w wieku 5-6 tygodni.



Zdjęcia naszych Szkarłatek znajdują się w dziale "Galeria".

Reklama/Advert:
copyright 2010-2011 by adikol516